اوووووونقدر خوشم (و خوشبخت و بی درد و صد البته قدر ناشناس!) که غرق غصه های دنیایم هستم.

من باید انگیزه ای پیدا کنم. گاهی میگم :ای قدر نا شناس! چی بیشتر از دوست داشتن اون؟؟!  باز حماقت نفهم بودنم، نمیگذاره که خوب بشم.باز شبها کابوس میبینم :اونم کابوسی که پر از جزئیات قسمتهای مزخرف زندگی روزمرست که اصلا  .....

اما بعدش بوی نم خاک حیاط که بارون دیشب خیسش کرده ، اومد توو اتاق. دیگه حرفم تموم شد.

خوب، زندگیه دیگه ...

آهنگساز فیلم سه رنگ ! و گوش بدین به بقیه آهنگهاش...