از روزی که با هم یکی شدیم و خواستیم بی پیش نیاز و پس نیازی بریم خونه خودمون، دیگه به اینجا حس تعلق ندارم.انبوه لباسهایی که اتاقمو پر کردن از این ور به اون ور کنار میزنم تا جای نشستن داشته باشم.حس می کنم خونه می خوام برا خودم.خونه خودم.این اتاق مال من نیست...نمیتونم به دیوارهایش دل ببندم...

میذارم بگذره و منم از کنارش میگذرم.اینجوری به هم گیر نمیدیم.من و زندگی.