جمعه دشت هویج بودیم و خوش.همون موقع تو دوست خوبم، گریه میکردی برا بابا ....یادته بچه بودیم به بابات میگفتی "آقا" و من میخندیدم ...کودکی گذشت.آقا رفت.

"زندگی" در یک "آن"داغون میشه و خیلی طول میکشه تا دوباره پا بگیره...........

یاد عزیزی که رفته به آرامش .