هرکسی از ظن خود شد یار من            از درون من نجست اسرار من

مولانا چه منظوری داشته و من چه برداشتی میکنم!

خوش به حال مولانا که دغدغه هاش خیلی بزرگتر از مال من بوده..

اینجا تنها به تو مینویسم...آسمانم باش و آبی بمون:

من به تو طراوت می بخشم....

به دنبال خوشبختیم میگردم.

گمش کردم

همین نزدیکیها گمش کردم...... شاید فاصله ام با اون قدر یک غفلت کوچیکه ویا رسیدن بهش تنها با یه لبخند بی خبری.

کمی شبیه جمله روانشناسهاست.اما به معنی، زندگی کردمش.

امروز یه تعریف جدید از زندگی پیدا کردم، ارتباط.

با برقرار شدن اولین ارتباطمون با محیط، زندگی شروع میشه.به دنیا میایم، مثل بارون کوچولو.5 روزشه.

بعدش نگاه کنی، میبینی شروع هر ارتباط جدیدی، شروع یه دوره جدیده از زندگی.

هر تاثیری که من و محیط روی هم بگذاریم ما رو تربیت میکنه.

میخوام بگم شروع زندگی با همسفرم رو اگه اینجوری میفهمیدم، هم رو آگاهانه و آزادانه ، به سمت تکامل تربیت میکردیم.

اگه اینو قبول نکنیم ناخودآگاه همدیگرو تربیت میکنیم.پس من دوست دارم آگاهانه هم رو و ارتباطمون رو و زندگیمون رو تربیت کنیم....الان یعنی دیر شده دیگه؟.....

Mikham bekhandam,bekhandam be hame chi,be khoshiha o badiha o ranj ha ,gham ha,sakhtiha,fekrha,nadunestan ha o fahmidan ha..be hamashun mikham bekhandam…..