فروغ از یه کتاب نقل قول کرده که "هر اعتقادی که ما را فقیر و بیچاره نگهمیدارد باید دور انداخته شود. اگر باورها و اعتقادات شما کمکی به شما نمیکند، آنها را کنار بگذارید.اعتراف به اشتباه بودن باورها کافی نیست.وجود این باورها مایه درد و رنج است.برای شروع کار نسبت به باورهایی که در آنها از لفظ باید استفادهمیشود هشیار باشید: مردم باید محبتها را پاسخ بدهند! مردم باید مرا ستایش کنند! مردم باید ملاحظه بیشتری داشتهباشند! مردم باید حقشناس باشند! شاید به نظر برسد که این فهرست بایدها یکسری توقعات منطقی هستند. اما اگر این باورها را نداشتهباشیم چه میشود؟ اگر مردم مطابق توقعات ما رفتار نکنند چه اتفاقی میافتد؟وقتی این بایدها را برای دیگران قایل میشویم ولی آنها اعتنایی به توقعات ما نمیکنند احساس میکنیم که مورد بیاحترامی و ناسپاسی قرار گرفتهایم اما وقتی که این بایدها را فراموش میکنیم صرفنظر از نوع رفتارهای دیگران میتوانیم شاد و خوشبخت زندگی کنیم. اعتقاد بهبایدها هیچ کمکی به ما نمیکند زیرا دنیای واقعیتها باید را نمیشناسد. باید و نبایدی وجود ندارد. همهچیز همین است که هست. وقتی از واقعیت انتقاد میکنیم، همیشه بازنده میشویم."
+
نوشته شده در سه شنبه 8 خرداد1386ساعت 1:3 توسط سمیرا
|
زیبا ترین حرف همه حرفهای خوبه.اما هیچ کدوم نیست ...