......تهوع دارم....حالم خوبه ها فقط غر می زنم ریز ریز....مثل همیشه ی  این اواخرم ......

نه.....نه......از غر غر های ریز ریز بی مزه خودم به خودم تو دلم یواشکی خستم...قوی بودم کاش...

کاش من و همه آدمهای اطرافم هم به معنی شاد بودیم....من عاشقم به شادی......به هم میرسین سر حال بگین خوبین یا با گریه بگین درموندین.....ریز ریز غر زدن و آه و ناله کردن بی دلیل من و ما آدمهای بی غم و خوشی زیر دل زده،مفته. ...

میدونی......توو دلم دوست دارم روح آفرینشم رو بدونم.......دوست دارم زندگی رو به معنی بدونم نه به رسم مرسوم.دوست دارم دین داری کنم به هر چی من میفهمم و می دونم و حس می کنم. نه به شناسنامه. دوست دارم دوست بدارم مثل همیشه ام بی فکر....دوست دارم قوی باشم.....

(مأمن . محل امن. محل امن روحم.)